Matte igjen ser eg....

Nei, nå he eg fått nokk av matte
fordi eg ingenting fatte.
Eg e et null,
å suns matte e bare tull.

Koss kan d ha seg at eg ikkje fatte
meir enn ei katte
noge av d tull kalt matte.
Eg kan bare smatte.

På et berg av bøger eg står,
mens tiå går og går.
Eg står der i mange år
å ein goe utsikt eg får.

I ein time
eg sidde å rime.
Men eg fekk kje noge te
så ikkje bjunn å le.

Då grine eg
å ser på deg.
Vil finna på ein leg
der eg bare kan ver meg.

Eg grine, mn du ser d kje,
du stirre på meg som ei bikkje.
Ka vil du fram te?
Vil du av meg le?

Ikkje le
mn se
ka eg jer.
Kaffor e du her?

Sga du lera meg matte?
Ler meg d eg ikkje fatte.
SE om eg får d te,
mn ikkje le!